Μαζί σου

Άσε με να είμαι μαζί σου
Επέτρεψε μου...
Εξάλλου με τον δικό μου τρόπο 
έρχομαι κοντά σου.
Σε γνωρίζω και αυτό φτάνει
Δεν ξέρω αν μισώ τα ρολόγια
Τα σύνορα των ανθρώπων
Τους τοίχους που υψώνουμε
Για να απομονωθούμε..
Η λύπη μικραίνει τους ανθρώπους λένε.
Μας δένει τα χέρια
Μας κλειδώνει τις αγκαλιές
Κλεινόμαστε...
Γινόμαστε σκιές.
Κατάθλιψη και μοναξιά
Πρώτα αλκοόλ, μετά χάπια.
Κρύο γάλα με δημητριακά
Μέσα στη νύχτα..
Πιο άδειος πεθαίνεις.
Έτσι κάπως νιώθω όταν σκέφτομαι
Πως πρέπει να σπαταλήσω τόσες μέρες
Άλλες τόσες στιγμές
χωρίς εσένα..
Πως μέσα σε εκατομμύρια κόσμο
στην ουσία είμαι "συμβατός"
μοναχά μαζί σου.
Γράφω για σένα
Ψυχικά είμαι κοντά σου
Βασικά αναπνέω για σένα..
Αδιαφορώντας για τις ταμπέλες ή τα πρέπει
και τις προσωρινές ανθρώπινες σχέσεις
Κρατάω μέσα μου τον καλύτερο εαυτό
Καθαρός σε έναν κατά βάση βρώμικο κόσμο..
Όνειρα που κάνουν παιδιά μεγάλα..
Το άρωμα των μαλλιών σου
Θα με ξυπνάει..
Όταν τα χιλιόμετρα γίνουν εκατοστά
Και εμείς ένα.
Δεν βαριέσαι ποτέ
ότι αγαπάς
Και εγώ σε λατρεύω.
Σοκολάτες και λουλούδια
σου αφήνω όταν δεν το περιμένεις
Τρυφερότητα..
χωρίς το δήθεν του πράγματος
Αγάπη χωρίς εισαγωγικά.
Σου στέλνω σκυλάκια στο κινητό
Τραγούδια τις πιο άκυρες ώρες
Σημαίνει "σε θέλω εδώ"
Σημαίνει "μου λείπεις"
Πως σε θέλω χαρούμενη, ζωντανή
Σημαντική, χορτάτη από ζωή
Ακόμα πιο τέλεια και μοναδική
Να είσαι δυνατή..
Και ας με τσακίζει η απουσία σου
Θα αντέξω
όπως τα δέντρα
που ζούνε για την άνοιξη.
Και τα πουλιά
που βρίσκουν τον δρόμο τους...
Την μοίρα εμείς την καθορίζουμε
Επιβιώνω απλά.
Αντέχω τους άλλους.
Έλα να ζήσουμε.
Και ας εκτεθούμε..
Αργά ή γρήγορα.
Είμαι άντρας πλέον..
Μα αυτό δεν είναι αρκετό
Για να μην κάνει η καρδιά
σαν παλιά αμαξοστοιχία
Όταν σε βλέπω.
Η αγάπη δεν είναι πολύπλοκη
Ούτε αναλυτική
σαν εμένα..
Απλή και ζεστή
που ξέρει τι θέλει είναι.
Όπως τα μάτια σου..
Σαν το παιδάκι που γίνομαι
Για να με προσέξεις..
Κράτα αυτό που θα σου πω.
Με κάθε κόστος
Με ό,τι αυτό συνεπάγεται
Πως αν υπάρχει το "για πάντα"
Θέλω να το ζήσω
Μαζί σου

31/5/17

Αύγουστος

Τελειώνει το καλοκαίρι
Είπα πολλές φορές να μη γράψω
μα δεν τα κατάφερα
άδεια μερόνυχτα
μακριά σου

Κλείνω τα μάτια
Είμαι κάπου εκεί μαζί σου
Ζούμε μαζί

Αδιαφορώ για οτιδήποτε

"έχασα" φέτος
Έχουμε πάει μαζί διακοπές
στο όνειρό μου

Σου φοράω χαζά βραχιολάκια
με φρούτα, με ζωάκια
Παιχνίδια στη θάλασσα
τρώμε παγωτό
Νομίζεις πως μπορείς
να φωτογραφίσεις τον ήλιο
Μέσα στα μάτια σου
τα δικά μου κύματα
Χαμογελάω αληθινά
λίγη άμμος στα μαλλιά σου
Βρεγμένα ρούχα...
Σε αγκαλιάζω
σε βάζω να ακούσεις στο
σημείο της καρδιάς
για να πιστέψεις...

Τα νάζια σου...
Πως γίνεται...
Με εκείνο το γέλιο σου
τα αντιμετωπίζεις όλα

Δεν μιλάμε πολύ
σέβομαι τη φάση...
Που περνάμε
δεν έχει σημασία
Κι ας μη μου ανοίγεσαι πια
θα βρω ξανά τον συνδυασμό σου
Συνειδητοποιώ τι νιώθω για σένα
και φοβάμαι...

Με μισώ
αφού δεν είμαι εκεί να σε προσέχω
Η φωνούλα σου...

Όσο τίποτα.
Μου λείπεις.

Κάνω προσπάθεια να κρύψω
τι αισθάνομαι
Μη νιώσεις άβολα...
Δε θες να στέλνω "καρδιές"
Δε με νοιάζει αν πληγωθώ
αμέτρητες φορές
Αρκεί να μη σε χάσω
'Ότι αξίζει μένει λένε...
Μη φοβάσαι...
Εκεί που είσαι πλέον
δε γίνεται να φύγεις.
http://www.freemp3whale.com/source/play2.php?song=LW5IQ201OHlucHM=

Έλα κοντά μου

Δεν μιλάμε πολύ
Δεν σε βλέπω καθόλου...
Αντέχω
και γίνομαι καλύτερος
Αυτό μέσα όμως φουντώνει...
Είσαι παντού

Ομορφούλα...
Μέσα και έξω
Μην αλλάξεις τίποτα
Απλά αφήνεις το μέτριο
Να μας χωρίζει

Δε νομίζεις οτι αρκετά 

Δε δοκιμάσαμε 

Το χωριστά;

Είσαι το κορίτσι από τις ταινίες
που με κάνει πάντα να βουρκώνω
Γιατί βάζω τον εαυτό μου
στη θέση του πρωταγωνιστή

Προσποιούμαι ότι δε τρέχει τίποτα
βγαίνω με φίλους
Ακούω μουσική στα πιο όμορφα μέρη
και φαντάζομαι πως περπατάμε μαζί

Γνωρίζω κορίτσια
Με κοιτούν περίεργα
Αδιαφορώ
Δε μοιάζει καμιά ούτε λίγο μαζί σου...

Όσες φορές έγινα κουραστικός
η φέρθηκα περίεργα
ζήλια, πικρία, γκρίνια
είναι γιατί με παρέσυραν
τα αισθήματα
Θα το κατάλαβες και συ

Δεν τα παρατάω!

Θα τα καταφέρουμε...
Μαζί
Δε μπορώ να εξηγήσω τι νιώθω
και δε μπορώ να το προδώσω
Δε με νοιάζει αν πληγωθώ
Αρκούν εκείνες οι σφιχτές αγκαλιές
Που σου χρωστάω...

Έχουμε δεθεί
Δε θέλω να σε χάσω
Θέλω να έρθουμε πιο κοντά
Ξέρω ότι και εσύ το θες
Γιατί το πολεμάς;

Κλείνεις τα ματάκια
Στα πιο όμορφα μου όνειρα
ξαπλώνεις και κοιμάσαι
Δε θα σε ενοχλήσει κανείς
Η καρδιά μαλακώνει
για να σε δεχτεί

Μίλα μου
Άσε το βάρος από την ψυχούλα σου
Μας περιμένει ένας κόσμος ολόκληρος
Μια μέρα δε θα κρατηθώ άλλο
και θα'ρθω να σε πάρω
Λες να πάμε ξανά ταξίδι;
Θέλω να κουρνιάσω στην αγκαλιά σου
σαν φοβισμένο ζωάκι...

Τι άλλο πρέπει να δεις άραγε
για να καταλάβεις...
Για να πιστέψεις
Πως κάποιος εκεί έξω
Ξεκάθαρα λιώνει για σένα.

Προτεραιότητες

Φίλοι.
Φίλος...
Εσύ
Εγώ
Προτεραιότητες.

Γράφω εδώ
όταν δε χωράει άλλο η καρδιά
εικόνες και αισθήματα
Όταν με αποφεύγεις
γιατί δεν είσαι μόνη...
και απαντάς απότομα ή ψυχρά
Όταν μου μιλάς σαν να είμαι ξένος

Δε φταις εσύ
Όσο ανοίγομαι
τόσο απομακρύνεσαι
Ξέρω ότι θα" ξαναρθείς"
Μα ακόμα και με τη σιωπή
μιλάμε...
Τι θα κάνω με σένα;

Σε ποιον να τα πω;
αφού εσύ πλεον με ξέρεις πιο πολύ
Στέλνω μηνύματα
άσχετες στιγμές
Νιώθω σα να ενοχλώ
Τελευταία...

Ακόμα δε μπορώ να πιστέψω
πως είναι αλήθεια...
Αυτό που μου έκοψε τα φτερά
(Ο χαζός απέφευγα να σε συναντήσω..)
Άθελα σου με πληγώνεις
βαθιά.
Όταν μου λες γι'αυτόν
Τον φίλο σου...

Δεν σου ανοίγομαι τυχαία
δεν είσαι παρέα
για ξεκάρφωμα
ή όταν βαριέμαι
Σε χρειάζομαι
στη ζωή μου
Δίψα.
Πόσες εκατομμύρια φορές
ακόμα θα σε ζωγραφίζω
στο μυαλό μου
Σε έχω τόσο ονειρευτεί...

Βρίσκω όμορφα πράγματα
και στα στέλνω
ελπίζοντας να σ'αρέσουν
και να χαμογελάς

Πάω να σε πάρω τηλέφωνο
δειλιάζω, το ακυρώνω
Πάρε με εσύ...

Ζω μαζί σου
Κάνουμε πράγματα μαζί
Σπάει η φουσκίτσα...
Είναι όλα στη σκέψη μου
Και πονάει πραγματικά αυτό

Όποτε νιώσεις μόνη
οποιαδήποτε στιγμή
χρειαστείς κάπου να πιαστείς
Μη ντραπείς
μη φοβηθείς
Περιμένω στη γραμμή
για σένα

Παγώνω
Χάνομαι
Σβήνω
Έλα κοντά
Νιώσε με...

Δεν θα πάω πουθενά
Δεν θέλω...
Τελειώνει το καλοκαίρι...
Γράφω διάφορα και ακούω μουσική
Κλείνομαι στο σπίτι
Εξάλλου...
Δε βλεπόμαστε
Δε προλαβαίνεις...
...

Όταν έρχεται μήνυμα σου...
σκίρτημα!
χαζό χαμόγελο
η καρδιά μου που τρέμει
Η απόδειξη.
Πως όλα όσα σου'χω πει...
ότι είδα στα καστανά σου μάτια
είναι αλήθεια.

Σε περιμένω

Για πόσο ακόμα
Θα σε πλάθω στη σκέψη μου;
Σου δίνω μορφή
Σε έχω τόσο ονειρευτεί

Σε περιμένω
Κάθε μέρα, ώρα
νύχτα, πρωί
Κλείνω τα μάτια
και είμαι δίπλα σου

Νύχτες ατέλειωτες
Κανένα δικό σου μήνυμα
Νευριάζω με τον εαυτό μου
Που θέλω τόσο να σε δω

Με ντρέπεσαι;
Με φοβάσαι;
(Μίλα μου)
Μακάρι να μπορούσα
να σου πω
ψέμματα...

Ότι πιο αγνό
καθαρό
μοναδικό
Αυτό που νιώθω
"Τα χάνω" μαζί σου
(Αν μου τηλεφωνούσες...)

Έρχεσαι
Φεύγεις
Μοιάζει με παιχνίδι
το φέρσιμό σου
Ξέρω τι είσαι
Ότι ομορφότερο
μπορεί να έρθει
να ταράξει τη μοναξιά

Κάποιος σε ζωγράφισε
με υλικό από τα αστέρια
Αυτά που κοιτούν οι ερωτευμένοι
Ντροπαλό το φεγγαράκι
κρύβεται στα μαλλιά σου

Πιέζω την καρδιά
Στα  ζεστά χεράκια σου
την αφήνω
Λυγίζω
Καταλαβαίνω
Πληγώνομαι
Ανάσες βαριές
Χωρίς εσένα

Με κερδίζεις
Λιώνει η ψυχή
Κουρνιάζει κάπου
στα βλέφαρά σου

Δε ξέρω τι είμαι για σένα
(Αν είμαι κάτι)
Για μένα πάντως
είσαι σίγουρα
ο άνθρωπός μου.

Αλήθειες

Πάει να σπάσει η καρδία
βουνό αυτά που κρύβω
για σενα
Θέλω να φωνάξω
Τα θάβω βαθιά μέσα μου
Ψάχνω να βρω πως να χαρείς
για να χαρώ

Χαμόγελα ψεύτικα
όλοι με ρωτάνε
Που έχω το μυαλό μου

Είμαι μακριά
που να πάρει...
Σε σκέφτομαι
Τι να κάνω από εδώ;
Ζωγραφίζω καρδούλες
στην άμμο
Και στις στέλνω
σε μηνύματα...

Δεν θα γκρινιάξω
Δε θα παραπονεθώ
Δε θα σε πιέσω
Θα κλειστώ στον εαυτό μου
Είναι και αυτό μια λύση
Όταν σου λείπει
κάτι πολύτιμο

Πρόβλημα δικό μου
Προσωπικό
Δεν θέλω κανέναν
να μάθει
Εσύ αρκεί να γνωρίζεις...

Με τιμωρείς με τον τρόπο σου
Όσο φεύγεις
Τόσο με μισώ
Δε ξέρω τι να κάνω
για να πιστέψεις

Είναι τόσο κακό...;
Θέλω μόνο να βλέπω
τα υπέροχα μάτια σου
Χάνομαι.
Μέσα τους
Είναι τεράστια
και εγώ μικρός

Είναι κρίμα να ζούμε χωριστά
Αυτό με πνίγει
Δε φταίς εσύ
Ξέρω καλά, είμαι σχεδόν σίγουρος
πως δεν είμαι στις προτεραιότητες σου
Μόνο εγώ θα παρατούσα τα πάντα
οποιαδήποτε στιγμή
για σένα
(Test me)

(Δε θα σε πάρω τηλέφωνο)
Θα προσποιηθώ
Πως είμαι καλά
Πως δε τρέχει κάτι
Θα πω ψέμματα
Πως δεν έχω ανάγκη να σε δω
θα κάνω την καρδιά πέτρα
Αν αυτό σε κάνει χαρούμενη...

Υπομένω
επιμένω
Με τον τρόπο μου
Αλλά σκοτώνει η σιωπή σου
κάποιες φορές

Θέλω να τελειώσει
το καλοκαίρι αυτό
γρήγορα να'ρθει
η μέρα που θα σε ξαναδώ
Δε μπορείς ή δε θες
να καταλάβεις;
Πόσα σημαίνεις για μένα

Το μπλε της θάλασσας
μπορείς να το μετρήσεις;
Τόσο πολύ μου λείπεις
κι ας μη σ'έχω αγκαλιάσει ποτέ

Δεν θέλω κανέναν
και τίποτα
Θέλω μόνο εσένα
που απομακρύνεσαι
Και να πρέπει να το κρύψω
Υπάρχει τίποτα
πιο σκληρό από αυτό
ψυχούλα;

Χαμόγελα και καρδιές

Ήρθε μηνυμά σου
(χαμόγελο)
Θέλω να σου στείλω καρδούλα μα κρατιέμαι
(αμηχανία)
Συναίσθημα απερίγραπτο
αυτό που νιώθω
Δεν έχει μέτρο
δεν φυλακίζεται
Είναι αγνό και τρυφερό
σαν το γέλιο σου
:)

Μια στιγμή δεν ησυχάζει η καρδιά
(Μακριά σου)
Σε περιμένει!
να την πιστέψεις...

Μάταιη προσπάθεια

να μη σου δείξω 

Πόσο μου λείπεις.

Όποτε σε κοιτάζω στα μάτια

τα πιο κρυφά μου όνειρα
Θα φανερώνονται
στα δικά μου

Θέλω να μαθαίνω
τις πιο ´´χαζές´´ λεπτομέρειες
για σενα
Τρομάζω όταν νομίζω
ότι μου κρατάς μούτρα

Δε πολυμιλάμε τελευταία
Αργά το βράδυ
Πως να κλείσω μάτι;
αν δε βεβαιωθώ ότι είσαι καλά
Πριν αποκοιμηθώ κάτι ακούω...

**Είναι μαλακό το μαξιλάρι σου;

Προσωπικό 2

Μέχρι πότε θα αντέχω
Να μας χωρίζουν
Οι άνθρωποι
Οι αποστάσεις

Είναι σκληρό ξέρεις
γιατί θέλω να σε δω
Μου λυπείς
Πολύ περισσότερο από όσο νομίζεις

Είναι τρέλα, έρωτας;
Δε ξέρω
Μόνο μετράω τις μέρες και τις ώρες
Που θα είσαι ξανά δίπλα μου

Όποτε φεύγεις
παίρνεις κάτι μαζί σου
Κάτι προσωπικό
Δικό μου

Γιατί φεύγεις
όταν σε χρειάζομαι όσο τίποτα
Μου στέλνεις μόνο όταν βαριέσαι;

Μισώ το χρόνο
Ότι βασικά σε παίρνει μακριά μου
Μη προσπαθείς να με απομακρύνεις
Δεν είναι τυχαία τα αισθήματα
Θα καταλάβεις...

Ξέρω είναι δύσκολο
Ούτε εγώ ξέρω
"Τι να κάνω" μαζί σου
Απροετοίμαστος ήμουν
όπως εσύ

Τύψεις νιώθω για τα λάθη
αυτά που έκανα στην προσπάθειά μου
να σε προσεγγίσω
και ακόμα τα κάνω...

Έκανες καλύτερο έναν άνθρωπο
Άλλαξα εξωτερικά
Θες να αλλάξει και το μέσα;
Τι άλλο να κάνω
για να σε φέρω
Κοντά μου

Έχω τόσα να σου πω
Που είναι δύσκολο
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Σιωπή

Τα μηνύματά σου
μπορούν να με κάνουν να χάσω τον ύπνο μου
Οι ελπίδες μου τρυπώνουν
σε ένα χαμόγελό σου
Τα μάτια σου...
Αρκετά μεγάλα για να χωρέσουν
την απόκοσμη αγάπη
που σπάνια βρίσκεις...

Είμαι καλός ηθοποιός
Μα δε μπορώ να κρύψω
αυτά που νιώθω
Για σένα

Έχεις εναποθέσει ποτέ το κινητό σου
στο σημείο της καρδιάς;
Το έχω κάνει!
Δε μπορεί...
Θα μ'ακούσεις.

Θέλω να 'μαι μαζί σου...

Σε συνάντησα...

Πως το κατάφερες;

Σιγά σιγά 

Να τρυπώσεις στη καρδιά μου

Όσο σε μαθαίνω δένομαι και πιο πολύ

μαζί σου

Μας χωρίζουν πολλά

μας ενώνουν περισσότερα

Ψάχνω να βρω κάτι 

Που να μη μ'αρέσει

Πάνω σου

ειδικά μέσα σου...

Γεννήθηκα από την αρχή

όταν σε συνάντησα

Δε πίστευα ότι είσαι αληθινή

Μέχρι που σε άγγιξα

Μαζί σου γίνομαι καλύτερος

Μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένη

Λίγο να το θες και εσύ

Είσαι ελεύθερη...

Πως να εξηγήσω

αυτό που νιώθω

είναι σίγουρα μεγάλο

Κόμπος στο λαιμό

καρδιοχτύπια

όταν μιλάμε

Μη τρομάζεις
πρώτη φορά έτσι τη καρδιά μου
Ανοίγω...

Δε με πιστεύεις!

Σου φαίνεται περίεργο

Πως να πιστέψεις 

τόσα αισθήματα;

Σε έχω έννοια

Μου λείπεις 

Κάθε μέρα

Σταματάω τα πάντα

για να μιλάμε

Θέλω να σε δω
...

Έχω λατρέψει

το χαρακτήρα σου

ότι μοιράζεσαι μαζί μου

Είσαι ξεχωριστή

Πολύ.

Δε θέλω να σε χάσω

για κανένα λόγο

Με κάθε κόστος

Θα μείνω δίπλα σου

Και ας γίνω θρύψαλα

Θα το παλέψω 

όσο χρειαστεί

Μέχρι να βλέπουμε μαζί 

τον ήλιο που αγαπάς τόσο

:)

Επανασύνδεση

Έχω ανάγκη να σε δω

Θέλω να μου μιλήσει
Η αναπνοή σου
Πρέπει.

Με κομματιάζει
η έλλειψη
Ναυάγησε το μυαλό
σε οτιδήποτε δικό σου
Ο κάθε άσχετος
δεν μπορεί να μας καταλάβει
Ειδικά όπως μπορώ να νιώθω
εγώ εσένα.

Γίνομαι μπιζού
βραχιόλι που σου κάνει εντύπωση
και με αγοράζεις στο Μοναστηράκι
για μερικά ευρώ
Με κουβαλάς πάνω σου
αυτό έχει σημασία
Να είμαι μαζί σου
Το πως και το γιατί
δεν έχει αξία

Η καρδιά μου εύθραυστη
μα δε σπάει
Πολεμάει ακόμα
για τη τιμή των ματιών σου
Παλεύει και μένει
ζει από τα όνειρα
που πλάθει τα ανήσυχα βράδια
ειδικά για σένα

Ο λόγος που στριφογυρίζω
τα βράδια στο κρεβάτι μου
Και ακούω εκείνο
το  περίφημο "τικ τοκ"
της άπειρης
και αμήχανης καρδιάς σου

Δε με πειράζει
αν χάσω τα πάντα

Όλα ή τίποτα.
Μαζί σου.

Κάπου σε κερδίζω

Τι ψάχνεις να βρεις
Δε ξέρω.
Συρρίκνωση.
Δεν μπορείς να κοιμηθείς
Εγώ να δεις...
Δε μπορώ να σκέφτομαι
σε τι ανθρώπους ανάμεσα
μπορεί να βρίσκεσαι.

Δε θέλω να με καταλάβουν
γιατί δεν μπορούν
Ξένοι όλοι
περαστικοί από τη ζωή μας
Η απονιά χαράζει
το πρώτο στρώμα του δέρματος
Θέλω να με νιώσεις.
Επειδή μπορείς.

Παίρνεις μολύβι
δίνω το χαρτί
Πόθων αποτυπώματα
Αυτά που κερδίσαμε
και τα χαμένα
Όλα χωράνε
Είναι πολλά της καρδιάς
τα φύλλα.

Το κόκκινο μελάνι
δεν τελειώνει
Δεν μπορώ να σηκωθώ
από το τραπέζι
Και αυτό το ποτήρι
Θα το πιω
Για σένα, για μένα
Για τον έρωτα
που θα μας κάψει
αργά ή γρήγορα

Είσαι πολύ κοντά
Είμαι αυτός που σε κοιτάει
κατευθείαν στα μάτια
Όταν κολλάνε οι δείχτες
από τα ρολόγια
Είμαι σαν το εισιτήριο στο χέρι σου
Με κρατάς
Με τσαλακώνεις
Με πετάς
Με ξεχνάς
και με πλένεις με τα ρούχα σου
Είμαστε απέναντι
στου ηλεκτρικού τα βαγόνια
Όλα τα κερδίζεις
και εγώ "τα χάνω"
Γράφω κάτι στο εισιτήριο
και αμήχανα στο δίνω
Όσα χρειάζεται να μάθεις
μπόρεσα και χώρεσα
Η καρδιά σταμάτησε.
Διάβασε το.

To σημείο που έχεις κάνει σπίτι

Αμέτρητο και απροσδιόριστο
συναίσθημα.
Ζημιά ανυπολόγιστη...
Συντρίμμια.

Δεν υπάρχουνε φίλοι
Μονάχα στη χαρά σου

Καρδιές.
ξεριζωμένες
τσακισμένες
διαλυμένες
μπερδεμένες
κομματιασμένες
χαμένες
ζαλισμένες
καταδικασμένες

Φωτιά που καίει
ολοκληρωτικά
Ειδικά τα μάτια σου
Οινόπνευμα καθαρό
Κάνουν στάχτη τις ελπίδες
και τα λεπτά αισθήματα
Εκεί στα ίδια βλέφαρα
γαντζώνονται τα βάσανα
των ερωτευμένων

Παντού στάχτη
Τι να πρωτοσβήσω;
Ο αέρας αποτελειώνει
οτιδήποτε αφήσαμε στη μέση

Λέω να καρφώσω τίποτα αισχμηρό
στο σημείο που έχεις κάνει σπίτι
Στα αριστερά.
Ποίος ξέρει;

Ίσως πονάει λιγότερο.

Πάντα μαζί και πάντα χώρια

Κολλήσαμε στο χρόνο
Δε φταίει κανείς άλλος
Μονάχα η καρδιά μας
Δίκασε τη δικιά μου
Σε χάνω.
Στριμωγμένες ζωές
μέσα στα μετρό
Αρώματα συναισθημάτων
με πνίγουν...
Τα μαλλιά σου
σαν τα πρωτοβρόχια
που ερωτεύομαι κάθε χρόνο

Δε με αναγνωρίζω
Σκέψεις κουτές...
καταδικασμένες
Χάθηκα.
Με ακούς.
Μέσα από τις σιωπές
Μιλάμε.

Σημάδια από τα βήματα σου
στο βρεγμένο χώμα
Περπατάς μέσα μου...
Μνήμη που νικάει
όλα μου τα όνειρα

Πόσα "αχ" πνιγώ καθημερινά
Ούτε που ξέρω.
Μοναξιά απλά μια λέξη.
Για μένα ζωή ανόητη
και μοιρασμένη
από τη δική σου.
Το να μην μπορώ να σου πω
"Τίποτα."
Υπάρχει τίποτα πιο σκληρό
από αυτό;

Δεν είμαι σαν τους άλλους
Μακάρι να ήσουν όπως τις άλλες
Εκείνες τις συνηθισμένες...
Μα τα έχεις όλα
Ισόποσα μοιρασμένα
Δε σου λείπει τίποτα.

Πληθωρικότητα

από χαρίσματα...

Ζωγραφισμένα είναι όλα

στις κινήσεις

στα γλυκά καμώματα σου.

Προσωποποίηση της τρυφερότητας

ο χαρακτήρας σου..

Σ'αυτά τα μάτια σου

ξυπνάω/ πεθαίνω/ ονειρεύομαι
Είμαι μικρός, φτωχός και κουρελής
Δεν έχω τίποτα, δεν είμαι τίποτα.
Δεν υπάρχω.
Σβήνω στα σπιρτόζικα χαμόγελα
που σκας σε ανύποπτο χρόνο.

Χάος μέσα μου
βαθύ και απύθμενο
Έχω ένα κουτί που όλα τα κρύβω
Πραγματικό.
Φοβάμαι πως μπορεί να πεθάνω
και να μη μάθεις τίποτα.

Θέλω να περνάς καλά
να έχεις ότι λείπει
Όσα από υπερβολική αγάπη
δειλιάζουν να σου δώσουν.
Μην αλλάξεις για κανέναν
Είσαι απλά ιδανική.

Τσακισμένα χαρτάκια
στις τσέπες μας
εγωισμοί τσαλακωμένοι
στο βλέμμα εκτεθειμένοι
Κόμπος στο στομάχι
Όταν κάπως βρεθώ ή με κάποιο τρόπο
Μαζί σου.
Λαχτάρα μεγάλη
και με δένει
Με σένα.*


*Μακάρι να με διαβάζεις.

Ανεπανόρθωτα

Βρέχει επιτέλους.
Συντονίζονται οι καρδιές μας
Χάνεσαι στο κόσμο
ψάχνω τα κομμάτια μου
μα κάτι λείπει..

Με ένα σφυράκι
καρφώνεις το καρφί
όλο και πιο βαθιά
Κοίτα με στα μάτια
Δεν πονάω!

Παράλογη η καρδιά
και αγαπάει ανεπανόρθωτα
Κανείς δε ξέρει
τι κρύβουμε επιμελώς
Από πάθος ή εγωισμό
Μα από σένα
Tι να πρωτοκρύψω;

Ιδανικά τραγούδια
σε λάθος στιγμές
Πάλι μετράω τα φώτα
για να κοιμηθώ
Ξανά μοιραζόμαστε
τις αϋπνίες.

Έρχομαι κοντά σου
με τρόπο διακριτικό
Προτιμώ να χάσω τα πάντα
παρά να φύγεις
από το μυαλό μου
Καλύτερα φτωχός
παρά ολομόναχος.

Στάλες τις βροχής
οι ελπίδες που σβήνουν
Καίει την ψυχή
το αίσθημα
Είμαι απροστάτευτος
και το κομμάτι αυτό
το έχεις εσύ.

Κράτησε το ή πέταξε το
τα δώρα εξάλλου
δεν επιστρέφονται!

Προσωπικό

Τόσο κοντά και τόσο μακρυά.
Δε σε φτάνω.

Αϋπνία και σκέψεις
Χαμένες επαφές.
Ψάχνω να σε βρω.
Να καλύψω την απόσταση
της αποξένωσης μας
Να επισκευάσω πρόχειρα
ότι μας συνδέει.

Λαχτάρα για ζωή
εικόνες καθρεφτίζονται
στα μάτια σου
Τις βλέπω
Έχω τα πάντα
και τίποτα.
Είσαι μακριά.

Είμαι αχάριστος
που θέλω λίγα
Ένα να λείπει
και χάνομαι.

Δεν ξέρεις τίποτα...
το φταίξιμο δικό μου

Είσαι κοντά
Έχω ανάγκη να σου μιλήσω
λόγια βαθιά χαραγμένα
ανείπωτα
Τα βλέφαρα σου
ταράζουν τη ψυχή μου
Πέφτω στο νερό.

"Ναυαγισμένη καρδιά
Διάβασε με..."

(Σε) φοβάμαι

Είναι γεγονός ότι τελευταία σε φοβάμαι.
Γιατί θέλεις να μεγαλώσεις πριν την ώρα σου.
Και θέλεις να πετάξεις με αερόστατα
χωρίς να δίνεις δεκάρα για τα ύψη.


Δεν πιστεύεις σε παραμύθια
γιατί έτσι σε έμαθαν από μικρή.
Πως ότι δε βλέπεις να μη το πιστεύεις
μόνο να το αμφισβητείς...

Ψέμματα βαμμένα από τη δική σου μάσκαρα
ένα καλοκαίρι ξεψύχησε.
Μιλάς απότομα και βρίζεις
επιλέγεις και καταδικάζεις
αγορίστικα χαρακτηριστικά
Που δε σου ταιριάζουν...

Σινεμά με λίγο κόσμο
Τι πας να δεις;
Ότι δεν κάνεις
στην πραγματικότητα
Αδειανό νησί
γεμάτο νούμερα
πας με "φίλες" σου
να γεμίσεις εμπειρίες
Μα θα γυρίσεις κενή.

"Το παγωτό δεν πάει κάτω
αν δεν έχεις παρέα"
Είσαι ο λόγος που μίσησα
τα καλοκαίρια
και η αιτία.

Με φοβάμαι.
Γιατί για μένα είσαι το ιδανικό.
(με ένα κάρο χαριτωμένα ελαττώματα)
Γιατί δεν κοιμάμαι όταν σκέφτομαι τα χαρίσματα σου.
(και δεν είμαι σίγουρος ότι έχεις καλή παρέα)
Γιατί μπορώ να δω πίσω από το μακιγιάζ.
(και είσαι πολύ πιο όμορφη έτσι)
Γιατί μου λείπεις.

Πονάει η μοναξιά;

Οικονομία στα αισθήματα
πράγμα αδύνατο
Μέτρο στην αγάπη

κόπος μάταιος
Έρωτας και λογική
πράγματα ασύνδετα.

Η καρδία μου κομμάτια.
καμμένη
βεβηλωμένη
ραγισμένη
σκορπισμένη
Το δικό σου παιχνίδι.
(Παίξε όσο θες)

Εγώ πιο μόνος
από ποτέ.
Ανούσια σαββατοκύριακα.

Μου αρκεί να'σαι καλά.

Ειλικρινά
Μη ρωτάς το γιατί.
Πονάει.

Ανάσες

Ανάσες βιάστικου καλοκαιριού.
Γεμίζω και ξαναδειάζω
Και πάλι από την αρχή.
Θροίσμα φύλλων ταράζει τη μοναξιά μας

Επιθυμητό και μάταιο
παίζουν στην άμμο.
Άβυσσος σπάνιας ομορφιάς η ψυχή σου
Μα πόσοι να έχουν χαθεί μέσα της;

Τραγούδια και μελωδίες
το νησί μου.
Η φωνή σου στο μυαλό
το πιο όμορφο βασανιστήριο
Ειν αρχή και τέλος
Η αγάπη.

Ρίγανη και καφές
με πάνε πίσω
Σε φίλους που δεν έχω.
Μα ουτε είχα.
Προδωσία και λησμονιά.
Ηθοποιοί χωρίς ταλέντο
οι δικοί μου άνθρωποι.

Άνθρωποι μονάχικοι
και άνθρωποι μόνοι
μικρή η διαφορά
και εγώ στη μέση
Τα δικά σου μάτια
αρχίζουν,
εκεί που τελειώνει αυτός ο κόσμος.

Ειδικά για σένα

Για σένα θα φορούσα μπλουζάκια Πόλο με σηκωμένους γιακάδες
γυαλί Ray Ban και AXE αποσμητικό
κι ας έχω δέρμα ευαίσθητο και θα γέμιζα κοκκινίλες.
Θα άκουγα metal και σκυλάδικα
θα καθόμουν με τα καλύτερα μου ρούχα
σε οποιοδήποτε πεζοδρόμιο

Θα γυρνούσα όλη την Αθήνα
με τα πόδια
και δεν δε θα βούρκωνα
σε ταινίες και σε τραγούδια


Θα κυκλοφορούσα με μηχανή
ή με "Σμαρτάκι"
(και ας μη μ'αρεσε ποτέ σαν αυτοκίνητο)
Θα καθόμουν μ'ένα φραπέ στο χέρι
με τις ώρες σε στέκια αρκετά κακόγουστα
στο Γκάζι, στον Κορυδαλλό, στο Μπουρνάζι ή στο Φάληρο

Θα φόραγα τζιν ή πέτσινα
και ζακετάκια στην παραμικρή υγρασία.
Θα είχα ρολόι δίχως αριθμούς.
(εξάλλου πάντα αργοπορώ)

Πάλι για σένα,
Θα πούλαγα μούρη χωρίς αιτία
θα έβαζα ζώνη
θα ντυνόμουν αποχρώσεις του καφέ,
και θα φόραγα μπότες και πέδιλα
ακόμα και Timberland


Θα αγόραζα Iphone,
και θα άλλαζα αριθμό κινητού
δεν θα ξανάκουγα Πουλόπουλο
Ούτε Κ.Βήτα.
(Μόνο κρυφά!)

Θα έτρωγα κουνουπίδι
ίσως και πατσά!
θα κάπνιζα και τσιγάρο
σε τρελά κέφια ναργιλέ.
Θα έπαιζα και στοίχημα
και δεν θα χανόμουν
τόσο εύκολα σε μέρη,
που έχω άπειρες φορές πάει

Μόνο για σένα,
δεν θα άλλαζα τόσο τη φωνή μου,
όταν μιλούσα στο τηλέφωνο.
Θα μάθαινα όλα τα Πόκεμον
απέξω σε μια μέρα!
Θα έβαζα φακούς επαφής
(και ας τους έχανα συνέχεια)

Θα έκανα τα μαλλιά μου
καρφάκια...
με ζελέ του ενός ευρού
Ειδικά για σένα
θα φόραγα αμάνικα
και ψαράδικα.
Δεν θα λουζόμουν για μια μέρα
ολόκληρη και θα φόραγα τα ίδια ρούχα
την επόμενη
Δεν θα ξαναέπαιρνα ταξί
και θα κοιμόμουν απ'τις δέκα
τις καθημερινές.

Άνετα για σένα...
Θα έκανα πως βαριέμαι
τα παιχνίδια και ούτε θα ανέλυα
όσα μου συμβαίνουν.
Θα έπινα ξεροσφύρι,
ουίσκι και βότκα
και ας γινόμουν πίτα
(για δεν το κατέχω το άθλημα)

Θα έκανα βαράκια και θα'τρεχα στα γυμναστήρια
μετά απ'τη δουλεία.
Θα έβλεπα παγωτό φράουλα
μόνο σε φωτογραφίες
και θα παρατούσα την Ιαπωνία
για την Ελλάδα...

(Μια δοκιμή θα σε πείσει)

Μετά το Πάσχα όλοι ξεχνάμε...

Κοιτάω τους άδειους δρόμους
δεν ξέρω αν μου ταιριάζουν περισσότερο έτσι
Εισιτήρια μεταχειρισμένα
ξεχασμένα σε τσέπες
όχι επίτηδες

Όλοι ξεχνάμε
κάτι ή κάποιον
Σημασία έχει τι θα μείνει.
Αξέχαστο.

Τα φώτα είναι σε σειρά
όχι τυχαία
η μόνη παρηγοριά μου
να τα χαζεύω.
Σχεδόν μόνος.

Ένας φίλος πάλι
για εκατομμυριοστή φορά
σκέφτεται ένα κορίτσι
Του λείπει πολύ
έχει να τη δει... καιρό
αλλά ποιος νοιάζεται;

Βράδια που ζούμε
και πρωινά που πεθαίνουμε
Σαν αγριολούλουδο
που ξεριζώνουν στα νιάτα του
το παρελθόν μας...
Ευτυχώς που δεν καπνίζω.

Άλλοτε με πιτζάμες
ή με πουκάμισα φαρδιά
πίνεις τον καφέ σου
είσαι χωρίς φτιασίδια
Με μαλλιά μπλεγμένα...
μα τόσο φυσικά όμορφη
(Βάζω στοίχημα δεν στο έχει πει κανένας.)

Θα έδινα στο παλιατζή
ότι έχω,
Όλα μου τα πράγματα
ακριβά και φθηνά...
για να σε βλέπω κάθε πρωί.
Σαν φύλακας άγγελος
Χωρίς φτερά, επίγειος.

Είναι κανόνας
Δεν ξεχνάμε
ότι μια φορά το ζήσαμε
δρόμος στο Μοναστηράκι
που τον περπατήσαμε.
Θυμάσαι;