Αλήθειες

Πάει να σπάσει η καρδία
βουνό αυτά που κρύβω
για σενα
Θέλω να φωνάξω
Τα θάβω βαθιά μέσα μου
Ψάχνω να βρω πως να χαρείς
για να χαρώ

Χαμόγελα ψεύτικα
όλοι με ρωτάνε
Που έχω το μυαλό μου

Είμαι μακριά
που να πάρει...
Σε σκέφτομαι
Τι να κάνω από εδώ;
Ζωγραφίζω καρδούλες
στην άμμο
Και στις στέλνω
σε μηνύματα...

Δεν θα γκρινιάξω
Δε θα παραπονεθώ
Δε θα σε πιέσω
Θα κλειστώ στον εαυτό μου
Είναι και αυτό μια λύση
Όταν σου λείπει
κάτι πολύτιμο

Πρόβλημα δικό μου
Προσωπικό
Δεν θέλω κανέναν
να μάθει
Εσύ αρκεί να γνωρίζεις...

Με τιμωρείς με τον τρόπο σου
Όσο φεύγεις
Τόσο με μισώ
Δε ξέρω τι να κάνω
για να πιστέψεις

Είναι τόσο κακό...;
Θέλω μόνο να βλέπω
τα υπέροχα μάτια σου
Χάνομαι.
Μέσα τους
Είναι τεράστια
και εγώ μικρός

Είναι κρίμα να ζούμε χωριστά
Αυτό με πνίγει
Δε φταίς εσύ
Ξέρω καλά, είμαι σχεδόν σίγουρος
πως δεν είμαι στις προτεραιότητες σου
Μόνο εγώ θα παρατούσα τα πάντα
οποιαδήποτε στιγμή
για σένα
(Test me)

(Δε θα σε πάρω τηλέφωνο)
Θα προσποιηθώ
Πως είμαι καλά
Πως δε τρέχει κάτι
Θα πω ψέμματα
Πως δεν έχω ανάγκη να σε δω
θα κάνω την καρδιά πέτρα
Αν αυτό σε κάνει χαρούμενη...

Υπομένω
επιμένω
Με τον τρόπο μου
Αλλά σκοτώνει η σιωπή σου
κάποιες φορές

Θέλω να τελειώσει
το καλοκαίρι αυτό
γρήγορα να'ρθει
η μέρα που θα σε ξαναδώ
Δε μπορείς ή δε θες
να καταλάβεις;
Πόσα σημαίνεις για μένα

Το μπλε της θάλασσας
μπορείς να το μετρήσεις;
Τόσο πολύ μου λείπεις
κι ας μη σ'έχω αγκαλιάσει ποτέ

Δεν θέλω κανέναν
και τίποτα
Θέλω μόνο εσένα
που απομακρύνεσαι
Και να πρέπει να το κρύψω
Υπάρχει τίποτα
πιο σκληρό από αυτό
ψυχούλα;

Χαμόγελα και καρδιές

Ήρθε μηνυμά σου
(χαμόγελο)
Θέλω να σου στείλω καρδούλα μα κρατιέμαι
(αμηχανία)
Συναίσθημα απερίγραπτο
αυτό που νιώθω
Δεν έχει μέτρο
δεν φυλακίζεται
Είναι αγνό και τρυφερό
σαν το γέλιο σου
:)

Μια στιγμή δεν ησυχάζει η καρδιά
(Μακριά σου)
Σε περιμένει!
να την πιστέψεις...

Μάταιη προσπάθεια

να μη σου δείξω 

Πόσο μου λείπεις.

Όποτε σε κοιτάζω στα μάτια

τα πιο κρυφά μου όνειρα
Θα φανερώνονται
στα δικά μου

Θέλω να μαθαίνω
τις πιο ´´χαζές´´ λεπτομέρειες
για σενα
Τρομάζω όταν νομίζω
ότι μου κρατάς μούτρα

Δε πολυμιλάμε τελευταία
Αργά το βράδυ
Πως να κλείσω μάτι;
αν δε βεβαιωθώ ότι είσαι καλά
Πριν αποκοιμηθώ κάτι ακούω...

**Είναι μαλακό το μαξιλάρι σου;

Προσωπικό 2

Μέχρι πότε θα αντέχω
Να μας χωρίζουν
Οι άνθρωποι
Οι αποστάσεις

Είναι σκληρό ξέρεις
γιατί θέλω να σε δω
Μου λυπείς
Πολύ περισσότερο από όσο νομίζεις

Είναι τρέλα, έρωτας;
Δε ξέρω
Μόνο μετράω τις μέρες και τις ώρες
Που θα είσαι ξανά δίπλα μου

Όποτε φεύγεις
παίρνεις κάτι μαζί σου
Κάτι προσωπικό
Δικό μου

Γιατί φεύγεις
όταν σε χρειάζομαι όσο τίποτα
Μου στέλνεις μόνο όταν βαριέσαι;

Μισώ το χρόνο
Ότι βασικά σε παίρνει μακριά μου
Μη προσπαθείς να με απομακρύνεις
Δεν είναι τυχαία τα αισθήματα
Θα καταλάβεις...

Ξέρω είναι δύσκολο
Ούτε εγώ ξέρω
"Τι να κάνω" μαζί σου
Απροετοίμαστος ήμουν
όπως εσύ

Τύψεις νιώθω για τα λάθη
αυτά που έκανα στην προσπάθειά μου
να σε προσεγγίσω
και ακόμα τα κάνω...

Έκανες καλύτερο έναν άνθρωπο
Άλλαξα εξωτερικά
Θες να αλλάξει και το μέσα;
Τι άλλο να κάνω
για να σε φέρω
Κοντά μου

Έχω τόσα να σου πω
Που είναι δύσκολο
Τι δεν καταλαβαίνεις;
Σιωπή

Τα μηνύματά σου
μπορούν να με κάνουν να χάσω τον ύπνο μου
Οι ελπίδες μου τρυπώνουν
σε ένα χαμόγελό σου
Τα μάτια σου...
Αρκετά μεγάλα για να χωρέσουν
την απόκοσμη αγάπη
που σπάνια βρίσκεις...

Είμαι καλός ηθοποιός
Μα δε μπορώ να κρύψω
αυτά που νιώθω
Για σένα

Έχεις εναποθέσει ποτέ το κινητό σου
στο σημείο της καρδιάς;
Το έχω κάνει!
Δε μπορεί...
Θα μ'ακούσεις.

Θέλω να 'μαι μαζί σου...

Σε συνάντησα...

Πως το κατάφερες;

Σιγά σιγά 

Να τρυπώσεις στη καρδιά μου

Όσο σε μαθαίνω δένομαι και πιο πολύ

μαζί σου

Μας χωρίζουν πολλά

μας ενώνουν περισσότερα

Ψάχνω να βρω κάτι 

Που να μη μ'αρέσει

Πάνω σου

ειδικά μέσα σου...

Γεννήθηκα από την αρχή

όταν σε συνάντησα

Δε πίστευα ότι είσαι αληθινή

Μέχρι που σε άγγιξα

Μαζί σου γίνομαι καλύτερος

Μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένη

Λίγο να το θες και εσύ

Είσαι ελεύθερη...

Πως να εξηγήσω

αυτό που νιώθω

είναι σίγουρα μεγάλο

Κόμπος στο λαιμό

καρδιοχτύπια

όταν μιλάμε

Μη τρομάζεις
πρώτη φορά έτσι τη καρδιά μου
Ανοίγω...

Δε με πιστεύεις!

Σου φαίνεται περίεργο

Πως να πιστέψεις 

τόσα αισθήματα;

Σε έχω έννοια

Μου λείπεις 

Κάθε μέρα

Σταματάω τα πάντα

για να μιλάμε

Θέλω να σε δω
...

Έχω λατρέψει

το χαρακτήρα σου

ότι μοιράζεσαι μαζί μου

Είσαι ξεχωριστή

Πολύ.

Δε θέλω να σε χάσω

για κανένα λόγο

Με κάθε κόστος

Θα μείνω δίπλα σου

Και ας γίνω θρύψαλα

Θα το παλέψω 

όσο χρειαστεί

Μέχρι να βλέπουμε μαζί 

τον ήλιο που αγαπάς τόσο

:)

Επανασύνδεση

Έχω ανάγκη να σε δω

Θέλω να μου μιλήσει
Η αναπνοή σου
Πρέπει.

Με κομματιάζει
η έλλειψη
Ναυάγησε το μυαλό
σε οτιδήποτε δικό σου
Ο κάθε άσχετος
δεν μπορεί να μας καταλάβει
Ειδικά όπως μπορώ να νιώθω
εγώ εσένα.

Γίνομαι μπιζού
βραχιόλι που σου κάνει εντύπωση
και με αγοράζεις στο Μοναστηράκι
για μερικά ευρώ
Με κουβαλάς πάνω σου
αυτό έχει σημασία
Να είμαι μαζί σου
Το πως και το γιατί
δεν έχει αξία

Η καρδιά μου εύθραυστη
μα δε σπάει
Πολεμάει ακόμα
για τη τιμή των ματιών σου
Παλεύει και μένει
ζει από τα όνειρα
που πλάθει τα ανήσυχα βράδια
ειδικά για σένα

Ο λόγος που στριφογυρίζω
τα βράδια στο κρεβάτι μου
Και ακούω εκείνο
το  περίφημο "τικ τοκ"
της άπειρης
και αμήχανης καρδιάς σου

Δε με πειράζει
αν χάσω τα πάντα

Όλα ή τίποτα.
Μαζί σου.

Κάπου σε κερδίζω

Τι ψάχνεις να βρεις
Δε ξέρω.
Συρρίκνωση.
Δεν μπορείς να κοιμηθείς
Εγώ να δεις...
Δε μπορώ να σκέφτομαι
σε τι ανθρώπους ανάμεσα
μπορεί να βρίσκεσαι.

Δε θέλω να με καταλάβουν
γιατί δεν μπορούν
Ξένοι όλοι
περαστικοί από τη ζωή μας
Η απονιά χαράζει
το πρώτο στρώμα του δέρματος
Θέλω να με νιώσεις.
Επειδή μπορείς.

Παίρνεις μολύβι
δίνω το χαρτί
Πόθων αποτυπώματα
Αυτά που κερδίσαμε
και τα χαμένα
Όλα χωράνε
Είναι πολλά της καρδιάς
τα φύλλα.

Το κόκκινο μελάνι
δεν τελειώνει
Δεν μπορώ να σηκωθώ
από το τραπέζι
Και αυτό το ποτήρι
Θα το πιω
Για σένα, για μένα
Για τον έρωτα
που θα μας κάψει
αργά ή γρήγορα

Είσαι πολύ κοντά
Είμαι αυτός που σε κοιτάει
κατευθείαν στα μάτια
Όταν κολλάνε οι δείχτες
από τα ρολόγια
Είμαι σαν το εισιτήριο στο χέρι σου
Με κρατάς
Με τσαλακώνεις
Με πετάς
Με ξεχνάς
και με πλένεις με τα ρούχα σου
Είμαστε απέναντι
στου ηλεκτρικού τα βαγόνια
Όλα τα κερδίζεις
και εγώ "τα χάνω"
Γράφω κάτι στο εισιτήριο
και αμήχανα στο δίνω
Όσα χρειάζεται να μάθεις
μπόρεσα και χώρεσα
Η καρδιά σταμάτησε.
Διάβασε το.

To σημείο που έχεις κάνει σπίτι

Αμέτρητο και απροσδιόριστο
συναίσθημα.
Ζημιά ανυπολόγιστη...
Συντρίμμια.

Δεν υπάρχουνε φίλοι
Μονάχα στη χαρά σου

Καρδιές.
ξεριζωμένες
τσακισμένες
διαλυμένες
μπερδεμένες
κομματιασμένες
χαμένες
ζαλισμένες
καταδικασμένες

Φωτιά που καίει
ολοκληρωτικά
Ειδικά τα μάτια σου
Οινόπνευμα καθαρό
Κάνουν στάχτη τις ελπίδες
και τα λεπτά αισθήματα
Εκεί στα ίδια βλέφαρα
γαντζώνονται τα βάσανα
των ερωτευμένων

Παντού στάχτη
Τι να πρωτοσβήσω;
Ο αέρας αποτελειώνει
οτιδήποτε αφήσαμε στη μέση

Λέω να καρφώσω τίποτα αισχμηρό
στο σημείο που έχεις κάνει σπίτι
Στα αριστερά.
Ποίος ξέρει;

Ίσως πονάει λιγότερο.