23/9/12

To σημείο που έχεις κάνει σπίτι


Αμέτρητο και απροσδιόριστο
συναίσθημα.
Ζημιά ανυπολόγιστη...
Συντρίμμια.

Δεν υπάρχουνε φίλοι
Μονάχα στη χαρά σου

Καρδιές.
ξεριζωμένες
τσακισμένες
διαλυμένες
μπερδεμένες
κομματιασμένες
χαμένες
ζαλισμένες
καταδικασμένες

Φωτιά που καίει
ολοκληρωτικά
Ειδικά τα μάτια σου
Οινόπνευμα καθαρό
Κάνουν στάχτη τις ελπίδες
και τα λεπτά αισθήματα
Εκεί στα ίδια βλέφαρα
γαντζώνονται τα βάσανα
των ερωτευμένων

Παντού στάχτη
Τι να πρωτοσβήσω;
Ο αέρας αποτελειώνει
οτιδήποτε αφήσαμε στη μέση

Λέω να καρφώσω τίποτα αισχμηρό
στο σημείο που έχεις κάνει σπίτι
Στα αριστερά.
Ποίος ξέρει;

Ίσως πονάει λιγότερο.



20/9/12

Πάντα μαζί και πάντα χώρια


Κολλήσαμε στο χρόνο
Δε φταίει κανείς άλλος
Μονάχα η καρδιά μας
Δίκασε τη δικιά μου
Σε χάνω.
Στριμωγμένες ζωές
μέσα στα μετρό
Αρώματα συναισθημάτων
με πνίγουν...
Τα μαλλιά σου
σαν τα πρωτοβρόχια
που ερωτεύομαι κάθε χρόνο

Δε με αναγνωρίζω
Σκέψεις κουτές...
καταδικασμένες
Χάθηκα.
Με ακούς.
Μέσα από τις σιωπές
Μιλάμε.

Σημάδια από τα βήματα σου
στο βρεγμένο χώμα
Περπατάς μέσα μου...
Μνήμη που νικάει
όλα μου τα όνειρα

Πόσα "αχ" πνιγώ καθημερινά
Ούτε που ξέρω.
Μοναξιά απλά μια λέξη.
Για μένα ζωή ανόητη
και μοιρασμένη
από τη δική σου.
Το να μην μπορώ να σου πω
"Τίποτα."
Υπάρχει τίποτα πιο σκληρό
από αυτό;

Δεν είμαι σαν τους άλλους
Μακάρι να ήσουν όπως τις άλλες
Εκείνες τις συνηθισμένες...
Μα τα έχεις όλα
Ισόποσα μοιρασμένα
Δε σου λείπει τίποτα.

Πληθωρικότητα
από χαρίσματα...
Ζωγραφισμένα είναι όλα
στις κινήσεις
στα γλυκά καμώματα σου.
Προσωποποίηση της τρυφερότητας
ο χαρακτήρας σου..

Σ'αυτά τα μάτια σου
ξυπνάω/ πεθαίνω/ ονειρεύομαι
Είμαι μικρός, φτωχός και κουρελής
Δεν έχω τίποτα, δεν είμαι τίποτα.
Δεν υπάρχω.
Σβήνω στα σπιρτόζικα χαμόγελα
που σκας σε ανύποπτο χρόνο.

Χάος μέσα μου
βαθύ και απύθμενο
Έχω ένα κουτί που όλα τα κρύβω
Πραγματικό.
Φοβάμαι πως μπορεί να πεθάνω
και να μη μάθεις τίποτα.

Θέλω να περνάς καλά
να έχεις ότι λείπει
Όσα από υπερβολική αγάπη
δειλιάζουν να σου δώσουν.
Μην αλλάξεις για κανέναν
Είσαι απλά ιδανική.

Τσακισμένα χαρτάκια
στις τσέπες μας
εγωισμοί τσαλακωμένοι
στο βλέμμα εκτεθειμένοι
Κόμπος στο στομάχι
Όταν κάπως βρεθώ ή με κάποιο τρόπο
Μαζί σου.
Λαχτάρα μεγάλη
και με δένει
Με σένα.*


*Μακάρι να με διαβάζεις.







16/9/12

Ανεπανόρθωτα


Βρέχει επιτέλους.
Συντονίζονται οι καρδιές μας
Χάνεσαι στο κόσμο
ψάχνω τα κομμάτια μου
μα κάτι λείπει..

Με ένα σφυράκι
καρφώνεις το καρφί
όλο και πιο βαθιά
Κοίτα με στα μάτια
Δεν πονάω!

Παράλογη η καρδιά
και αγαπάει ανεπανόρθωτα
Κανείς δε ξέρει
τι κρύβουμε επιμελώς
Από πάθος ή εγωισμό
Μα από σένα
Tι να πρωτοκρύψω;

Ιδανικά τραγούδια
σε λάθος στιγμές
Πάλι μετράω τα φώτα
για να κοιμηθώ
Ξανά μοιραζόμαστε
τις αϋπνίες.

Έρχομαι κοντά σου
με τρόπο διακριτικό
Προτιμώ να χάσω τα πάντα
παρά να φύγεις
από το μυαλό μου
Καλύτερα φτωχός
παρά ολομόναχος.

Στάλες τις βροχής
οι ελπίδες που σβήνουν
Καίει την ψυχή
το αίσθημα
Είμαι απροστάτευτος
και το κομμάτι αυτό
το έχεις εσύ.

Κράτησε το ή πέταξε το
τα δώρα εξάλλου
δεν επιστρέφονται!


26/8/12

Προσωπικό


Τόσο κοντά και τόσο μακρυά.
Δε σε φτάνω.
Αϋπνία και σκέψεις
Χαμένες επαφές.
Ψάχνω να σε βρω.
Να καλύψω την απόσταση
της αποξένωσης μας
Να επισκευάσω πρόχειρα
ότι μας συνδέει.

Λαχτάρα για ζωή
εικόνες καθρεφτίζονται
στα μάτια σου
Τις βλέπω
Έχω τα πάντα
και τίποτα.
Είσαι μακριά.

Είμαι αχάριστος
που θέλω λίγα
Ένα να λείπει
και χάνομαι.

Δεν ξέρεις τίποτα...
το φταίξιμο δικό μου

Είσαι κοντά
Έχω ανάγκη να σου μιλήσω
λόγια βαθιά χαραγμένα
ανείπωτα
Τα βλέφαρα σου
ταράζουν τη ψυχή μου
Πέφτω στο νερό.
"Ναυαγισμένη καρδιά
Διάβασε με..."


23/8/12

(Σε) φοβάμαι


Είναι γεγονός ότι τελευταία σε φοβάμαι.
Γιατί θέλεις να μεγαλώσεις πριν την ώρα σου.
Και θέλεις να πετάξεις με αερόστατα
χωρίς να δίνεις δεκάρα για τα ύψη.


Δεν πιστεύεις σε παραμύθια
γιατί έτσι σε έμαθαν από μικρή.
Πως ότι δε βλέπεις να μη το πιστεύεις
μόνο να το αμφισβητείς...

Ψέμματα βαμμένα από τη δική σου μάσκαρα
ένα καλοκαίρι ξεψύχησε.
Μιλάς απότομα και βρίζεις
επιλέγεις και καταδικάζεις
αγορίστικα χαρακτηριστικά
Που δε σου ταιριάζουν...

Σινεμά με λίγο κόσμο
Τι πας να δεις;
Ότι δεν κάνεις
στην πραγματικότητα
Αδειανό νησί
γεμάτο νούμερα
πας με "φίλες" σου
να γεμίσεις εμπειρίες
Μα θα γυρίσεις κενή.

"Το παγωτό δεν πάει κάτω
αν δεν έχεις παρέα"
Είσαι ο λόγος που μίσησα
τα καλοκαίρια
και η αιτία.

Με φοβάμαι.
Γιατί για μένα είσαι το ιδανικό.
(με ένα κάρο χαριτωμένα ελαττώματα)
Γιατί δεν κοιμάμαι όταν σκέφτομαι τα χαρίσματα σου.
(και δεν είμαι σίγουρος ότι έχεις καλή παρέα)
Γιατί μπορώ να δω πίσω από το μακιγιάζ.
(και είσαι πολύ πιο όμορφη έτσι)
Γιατί μου λείπεις.


1/7/12

Πονάει η μοναξιά;


Οικονομία στα αισθήματα
πράγμα αδύνατο
Μέτρο στην αγάπη
κόπος μάταιος
Έρωτας και λογική
πράγματα ασύνδετα.

Η καρδία μου κομμάτια.
καμμένη
βεβηλωμένη
ραγισμένη
σκορπισμένη
Το δικό σου παιχνίδι.
(Παίξε όσο θες)

Εγώ πιο μόνος
από ποτέ.
Ανούσια σαββατοκύριακα.

Μου αρκεί να'σαι καλά.
Ειλικρινά
Μη ρωτάς το γιατί.
Πονάει.

24/6/12

Ανάσες


Ανάσες βιάστικου καλοκαιριού.
Γεμίζω και ξαναδειάζω
Και πάλι από την αρχή.
Θροίσμα φύλλων ταράζει τη μοναξιά μας

Επιθυμητό και μάταιο
παίζουν στην άμμο.
Άβυσσος σπάνιας ομορφιάς η ψυχή σου
Μα πόσοι να έχουν χαθεί μέσα της;

Τραγούδια και μελωδίες
το νησί μου.
Η φωνή σου στο μυαλό
το πιο όμορφο βασανιστήριο
Ειν αρχή και τέλος
Η αγάπη.

Ρίγανη και καφές
με πάνε πίσω
Σε φίλους που δεν έχω.
Μα ουτε είχα.
Προδωσία και λησμονιά.
Ηθοποιοί χωρίς ταλέντο
οι δικοί μου άνθρωποι.

Άνθρωποι μονάχικοι
και άνθρωποι μόνοι
μικρή η διαφορά
και εγώ στη μέση
Τα δικά σου μάτια
αρχίζουν,
εκεί που τελειώνει αυτός ο κόσμος.